De leukste vlucht ooit…

Als Doornroosje werd ik wakker gekust. Niet na 100 jaar, maar na een luttele vier uur slaap. Mijn vlucht naar Nederland vertrok namelijk op een onzalig tijdstip. Om vijf uur ‘s morgens! Snel een kop koffie voor vertrek, en nog één. Zonder dit heerlijke zwarte brouwsel ben ik ‘s morgens maar een half mens.

Op de luchthaven van Valencia was ‘t akelig rustig, ik was zó door de handbagage controle. Zoals ik al verwachtte was alles rond vier uur nog in diepe rust. Dus geen taxfree aankopen, de restaurantjes nog potdicht. Alles verliep vlotjes en voor ik het wist liep ik in de slurf richting vliegtuig.

Twee in blauw gehulde KLM stewardessen heetten iedereen vriendelijk welkom. ‘Oh, ik ruik koffie!’, riep ik enthousiast. Op het vrolijke ‘Ja, wordt nú gezet… Na zo’n korte nacht hebben we dat allemaal echt nodig!’, babbelde ik dat ik later die dag op mijn nachtvlucht wat uurtjes slaap kon inhalen. Op hun oprechte vragen antwoordde ik dat mijn reis naar Thailand ging en dat ik kind, schoonkind en kleinkinderen in de armen zou sluiten.

Wat genoot ik van mijn koffie en ontbijtje. En fijn, mijn opgehouden kopje werd nog ‘s gevuld. Nog nagenietend van zoveel cafeïne, zag ik één van de twee ‘Goedemorgen!’ stewardessen op me aflopen. Ze overhandigde mij een mooi blauw doosje met een ansichtkaart. Verbaasd pakte ik het aan.

Het was een handmade dagboekje van Return to Sender. Op de kaart stond een handgeschreven boodschap (zie foto). Ik heb er al heel wat vlieguren op zitten, maar dit attente gebaar zorgde voor een brokje in de keel. Thanks Crew van KL 1502, you made my day!