Een poosje geleden opperde Mila om haar verjaardag in een ballenbak walhalla te vieren. Maarten en Malene liepen niet warm voor haar suggestie. Het idee om half juli een hele dag binnen te zitten… Gelukkig was Mila direct om bij het voorstel het feestje thuis te vieren. Barbecue, zwembadje, trampoline en een stapel vriendinnetjes.

Kleine meisjes in Frozen badpakjes en bikini’s spetterden op De Grote Dag in het flinke opblaasbad, klommen er bibberend weer uit en liepen het houten trapje af naar de trampoline. Elke vijf minuten herhaalde dit ritueel zich. Vaders, moeders en deze oma keken grijnzend naar de natte grietjes, die tijdens het heen en weer lopen telkens een greep in de snoepschaal deden.

Natuurlijk moest er ook af en toe geplast worden. Dan taaiden de dames af naar boven, waar het woongedeelte is. En waar de twee snoezige Noorse Boskat kittens zijn. Toen ik m’n neus om het hoekje stak, zag ik een 3-jarige één van de katjes knuffelen. Hardhandig knuffelen, type houdgreep zeg maar. Ze keek me stralend aan. In het Nederlands fluisterde ik: ‘Geef het poesje maar aan oma…’ Even later zat het arme beest angstig in elkaar gedoken op mijn arm.

Met gestrekte armen smeekte het blonde engelenkoppie weer om de kitten. Maar deze oma bleek streng. Mila had het tafreeltje met afgrijzen aangekeken. Maarten en Malene hebben haar vanaf dag één geleerd lief te zijn tegen dieren. En als ze per ongeluk tegen een kat aanloopt, zegt ze uit zichzelf al ‘Sorry poes!’

Met een blik van verstandhouding installeerde Mila zich op de bank en ontfermde zich liefdevol over het bibberende katje, die ik voozichtig in haar armen legde. Ik dirigeerde het engeltje en haar zusje naar buiten om weer te gaan ‘hoppen’ op de trampoline. In mijn ooghoek zag ik nog net dat mijn slimme kleindochter samenzweerderig haar duim naar me opstak. Chapeau, Maarten & Malene!