op de markt

Modetrends en ik gaan niet samen. Als iedereen opeens ‘s winters met een korte broek en maillot liep, deed ik fijn niet mee. Ooit, tijdens een bedrijfsuitje met verschillende workshops, stapte ik binnen bij een mode- en kleuren mevrouw. Ze vertelde dat er verschillende stijlen waren, zoals de klassieke, de casual… En ook de eigen stijl. Ik hoorde een collegaatje direct zeggen: ‘Yep, zoals Margaret!’

Zo ben ik bijvoorbeeld altijd al gek op broderie en kant, maar niet over the top met allemaal ruches. Leuk in combi met een stoere jeans of fladderende rok. Toen iedereen in superstrakke truitjes liep, zag je mij in wijde exemplaren met taille-lengte. Ik trek dus gewoon aan waar ik me lekker in voel. Om merkkleding geef ik al helemaal niet. Behalve Desigual, daar ben ik dik fan van! Al die kleuren en patroontjes…

En waar ik ook fan van ben, zijn de markten bij ons in het Spaanse Burriana. Elke dinsdagochtend in het centrum en op zondagochtend aan zee. Toen ik voor ‘t eerst de markt over struinde kon ik mijn ogen niet geloven. Tafels met stápels kleding voor € 3 en soms ook maar € 2 of zelfs € 1. Een mix van overjarige kleding van winkelketens en goeie tweedehands. Ik heb er al heel wat leuks vandaan gesleept. En soms vermaak ik een kledingstuk. Dan maak ik het bijvoorbeeld smaller of juist langer door er een kantje onder te naaien.

afknipsels
Zo ook die Desigual jurk met veel kleur en een enorm uitwaaierende rok. Een zomers katoenen exemplaar, die misschien al twintig jaar geleden de winkel heeft verlaten. Daar heb ik lak aan dus. Zoals ik al eerder schreef: modetrends en ik gaan niet samen. Maar toen ik ‘m thuis aantrok, bleek de bovenkant wel heel bloterig te zijn. Die heb ik dus gewoon afgeknipt en met tailleband omgetoverd tot een rok. Mijn naaimachine en ik zijn dikke vrienden.
.
Maar laat de onderkant van de rok nou ongelijk zijn… Het hoort zo geschulpt hoor, maar ik vond het niks. Wat een klus om met zoveel stof op één roklengte uit te komen! Hans bekeek me kritisch toen ik voor de spiegel ronddraaide. Nope, het klopte nog niet. Bij gebrek aan een meetlint (ligt in het appartement naast m’n naaimachine) hield hij de duimstok langs de rok en speldde ‘m voor me af. Rokje aan, rokje uit, knippen, rokje aan, rokje uit, ietsjes rechter knippen…

Wat ben ik nu blij met mijn kleurige rok! Ik heb altijd al mijn eigen plan getrokken en dat blijf ik doen. ‘t Is eigenlijk geen wonder dat ik vier jaar geleden met GirlyStuff begonnen ben. Nét zo eigenwijs als ik!