Is dit nou een Thailand Blog of een Scheepslog…? Het verhaal begint in elk geval in Thailand en zal op de boot in Spanje eindigen.

Sinds afgelopen nazomer woont kleinzoon Nathan (5) bij z’n papa in Thailand. Hij geniet er zienderogen van. Hij gaat naar een onvervalste Thaise basisschool. Engelstalig opgevoed, maar met naschoolse bijlessen pikt ie het Thais razendsnel op.

Het nadeel van mijn ‘uitgewaaierde’ kinderen is dat ik mijn kleinkinderen vaker op Skype zie dan in ’t echt. Zo had ik het ventje sinds eind 2013 maar een keer live gezien. Hij was met z’n mams op bezoek in Thailand en dat overlapte anderhalve dag mijn vakantie. Ik genoot ervan.

Tijdens mijn laatste Thailand visit is er een hechte band ontstaan tussen Nathan en mij. Ik stond om 6.00 uur op om hem wakker te maken. Een uurtje later schoof ik ‘m schoon gewassen en gevoed het schoolbusje in. Na schooltijd gingen we samen, huppelend en kletsend naar de markt om avondeten te scoren. Elke avond spoelde ik ‘m weer onder de douche af, hees hem in zijn pyjamaatje en las voor. Altijd hetzelfde boek, ik kon ’t dromen!

Waar ‘oma’s boat’ nou lag, ging z’n kinderbrein te boven. Spanje was een onbereikbaar begrip voor hem. Ik legde uit dat oma de hele nacht in het vliegtuig moest slapen en daarna nog een uur met de auto moest rijden om in de haven te komen. Dat begreep hij.

En straks in mei komt z’n paps naar Burriana en Nathan mag mee! Hij is door het dolle… Zijn ‘vliegtuigkleren’ liggen al klaar. Via Skype vroeg hij zich ongerust af of in Spanje ook ‘breakfast and milks’ verkrijgbaar is. Zijn kleine leventje draait namelijk vooral om een gevarieerde selectie cornflakes met melk. Daar gaat deze oma voor zorgen!