naar de markt in Chiang Mai

Hier in Spanje doen we nog aan ‘gewone’ winkels. Voor je paracetamolletje ga je gewoon naar de farmacia, voor een struik rozen naar de bloemenwinkel. En verder koop je een pakje sigaretten bij de Tabaco. In de supermarkt vind je deze dingen niet, net zomin als een PostNL balie. Zo wachtte ik met smart op twee pakketten uit Thailand via Correos, het Spaanse postkantoor.

Nou ja… met smart. Één doos zou tot wel drie maanden onderweg kunnen zijn. In Chiang Mai had ik voor de goedkoopste optie gekozen, namelijk zeevracht. Zo kan ik de GirlyStuff prijzen lief houden! Het andere pakket, een spuuglelijke rolkoffer, had een d-tour via Nederland gemaakt. Dochterlief had ‘m in oktober uit Thailand voor me meegenomen.

Een paar weken geleden bracht ze de goed geadresseerde en dichtgeplakte koffer naar een PostNL punt en appte me de Track & Trace code. Tot mijn frustratie gaf de code na 16 dagen nog steeds ‘in transit’ aan! Nog niet gearriveerd in het land van bestemming… Tijd vooreen belletje naar de klantenservice.

Op het achterdek van de boot zat ik geduldig met mijn mobieltje aan m’n oor. Terwijl ik op Marcs vragende blik mompelde dat ik in de wacht hing, riep een vrolijke stem: ‘Nee hoor, u bent doorverbonden!’

Geen reden tot paniek, meldde ze. Het is nogal druk en pakketten kunnen langer onderweg zijn. Voor de zekerheid gaf ze me alle informatie om een onderzoek in te stellen. Poeh… ik had dan wel gekozen voor verzekerde verzending, maar ik wilde gewoon mijn nieuwe spullen hebben!

Omdat Marc me zou helpen met het installeren van een plug-in op de GirlyStuff site, liepen we later die ochtend naar de flat waar we razendsnel internet hebben. Pal voor de deur stond een knalgeel bestelautootje van Correos, waarvan de achterdeur open was. ‘Joh kijk! Daar staat mijn pakket!’ riep ik uit toen ik dat lelijke design van de koffer zag.
.
De postbezorger grijnsde om mijn enthousiaste ‘Este paquete es para mi!’

Hij liet me vervolgens voor ontvangst tekenen. De koffer bleek via een ruime omweg tóch bij mij terecht te komen. ‘t Was namelijk eerst naar iemand in Amsterdam gestuurd, die het pakket (wel opengemaakt maar) geweigerd had.

Nadat ik gelukzalig alles had uitgepakt, was het tijd om op de boot te gaan lunchen. Bij de brievenbussen in de entreehal piepte een Correos bericht tussen de andere post door. Gericht aan GirlyStuff!

Huh… er wachtte een brief uit Bangkok op me, af te halen op het postkantoortje van een naburig dorp. Da’s gek, want in Burriana is een grote Correos.

pakketten uit Thailand
Om een lang verhaal kort te maken…

De Correos in Alquires had noppes, nada voor me. De medewerker adviseerde om toch maar naar het kantoor Burriana te gaan. Dus gewapend met mijn ophaalbericht trok ik een nummer op het postkantoor en wachtte geduldig op mijn beurt (net als bij al m’n GirlyStuff orders!). Ja hoor, het zeevracht pakket uit Chiang Mai was gearriveerd, niks brief uit Bangkok!

Nu ben ik dus lekker bezig met uitpakken, sorteren, labelen en online zetten. En strijken! Want alle baggy’s hebben wekenlang op een dotje in dozen en koffers gezeten. En ik wil niet dat jij een verkreukeld broekje ontvangt!