Klus geklaard! Ik hang m’n verfroller aan de wilgen en mijn short met modieuze chloor- en verfspetters gaat linea recta in de vuilnisbak. Eerder deze week nam ik de kleine hut achter de brug onder handen. Om onverklaarbare redenen had de vorige eigenaar besloten om alles, maar dan ook alles kikkergroen te schilderen. Het duurt dus even voordat ’t offwhite was…

Vanochtend nam ik het dappere besluit om de bemanningshut met verf en kwasten te lijf te gaan. Een ‘gewone’ kamer in de latex zetten is een eitje. De kapiteins- en bemanningshut met bijbehorende toilet/badkamer zijn pietepeuterig klein. Met hoekjes, latjes, bochtjes, kastjes… Normaalgesproken ben ik niet zo van de verkleinwoorden, maar bij deze kaboutervertrekken kan ’t niet anders.

In de douche annex toiletruimte kon in m’n kont niet keren. Deed ik dat wel, dan had ik gegarandeerd een vette verfstreep op mijn arm. Om toch een lik verf te kunnen geven romdom de patrijspoort, klom ik maar bovenop de wastafel. Opgevouwen wist ik elk plekje van latex te voorzien. Inclusief de bovenkant van mijn hoofd. Ik leek wel een witte dakduif!

Na dit kleine vertrek leek de bemanningshut een balzaal. Met ferme verfstreken waren de muren in no time geschilderd. Tja, toch moest ik hier ook acrobatische toeren uithalen om de wanden en het plafond bij de stapelbedden te kunnen rollen. Toen ik wilde gaan verzitten, raakte mijn hoofd wéér het plafond. Mijn ‘coupe peinture’ was compleet!