Net als in Montfoort, woon ik hier in Spanje met twee mannen. Mijn grote liefde Hans en zijn zoon Marc. En da’s gezellig! Hans is best een huismus en scharrelt het liefst op de boot rond. Marc is ondernemend en ik zwabber daar tussen in. Meestal scharrel ik lekker met Hans mee, soms stap ik bij Marc achter op de ‘pruttel’ om de omgeving te verkennen.

Met regelmaat zijn er méér mannen aan boord. De één hielp met de verhuizing en sjouwde krat na krat uit de vrachtwagen. Wasmachine en droger werden moeiteloos in het lazaret gehesen door deze spierbundel. De ander heeft de hutten een ware metamorfose gegeven.

Dan hebben we nog de technicus (aka grease monkey) die heel wat apparaten en motoren aan de praat kreeg. En niet te vergeten ons ‘crewmember’ met heel wat maritieme ervaring. Soms schuiven de kinderen van Marc aan. Niks leuker dan de schoolvakanties in Spanje door te brengen, toch?

Als ik kook voor deze mannengemeenschap, verberg ik massa’s groente in de nasi, de pasta of de mie-schotel. Maar soms hebben ze zin in echt mannenvoer: hamburgers. En laat ik daar nou van griezelen… Maar deze slimme meid is op haar toekomst voorbereid en heeft leftover groentebommetjes in de vriezer bewaard. Ik moet lachen als ik dan de terloopse opmerking ‘Oh, jij eet die lekkere nasi vandaag’ hoor. Tja…

Heel soms probeer ik de mannenmeute te ontlopen en ga op een andere stek genieten van ‘me-time’. Met een kop koffie in de hand heeft Hans me snel gevonden. ‘Zit jij hier?’ en strijkt naast me neer. Even later volgt de rest. ‘We komen even gezellig bij jou zitten’ In een mum van tijd ben ik weer omgeven door alle mannen. En daar kan ik bijzonder goed mee leven 🙂