Mijn Spaans heeft nog een stevig Jip & Janneke gehalte. Toegegeven, het gaat er op vooruit met dank aan Duolingo en de interactie met onze Spaanse vrienden. Sommige gesprekken moeten voor een buitenstaander hilarisch klinken. Een Spanjaard stelt in z’n beste Engels een vraag en ik geef dapper een Spaans antwoord.

Zo zaten Hans en ik gisteravond lekker een kipsalade weg te happen op Julian’s terras, toen een paar vrienden aanschoven. Gezellig! Luci vertelde enthousiast dat ze later op de avond met Mari naar Club Cotton in Vila Real zou gaan. Smekend keek ze Monica en mij aan. ‘Ga mee! Dan maken we er een girls night van’ Ik twijfelde even, dat zou een latertje worden… Hans trok me over de streep. ‘Doen joh, leuk voor jullie!’

Een metamorfose van spijkerbroek naar leuk rokje en een extra lik make up was zo gepiept. Twee espresso’s en off we went! De sfeer zat er in de auto al goed in, Spaanse hits schalden uit de radio. Met gepaste trots merkte ik dat ik veel woorden oppikte uit de rappe conversatie. Ik begreep de grote lijnen van hun verhalen en mengde me fijn in de gesprekken.

Eenmaal bij Cotton aangekomen was praten praktisch onmogelijk. Enrique Iglesias en consorten vulden de twee zalen met de maximaal toegestane decibellen. Gelukkig zijn heel wat gebaren internationaal. Een opgetrokken wenkbrauw bij een norse man, die met z’n handen in de zakken midden op de dansvloer zijn uitgelaten dansende echtgenote gadesloeg. Het ‘wat wil je drinken’ gebaar en ‘zullen we even gaan roken’ met twee vingers voor de mond.

Na een eenstemmig ‘soy cansada!’ (ik ben moe) taaiden we af om nog een afzakkertje op de boot te drinken. Daarna deed ik Hans in oer-Hollands verslag van een geslaagde avond. En straks weer fijn een paar uurtjes Duolingo. Dan kan ik tijdens het volgende uitstapje Jip & Janneke fijn thuis laten.