San Blas Burriana

Scheepslog 50 – Parkeren in Spanje…

Onze Ford loopt op z’n laatste benen. Of rijdt op z’n laatste banden… Het trouwe beestje is hoogbejaard. Daarom hebben we een degelijke four wheel gekocht. Een fijne hoge instap, lekker ruim en een jonge blom vergeleken bij de Ford. Onze nieuwe aanwinst is donkergrijs, best deftig.

‘s Morgens neem ik ‘m vaak mee naar ons appartement in het hartje van Burriana om een aantal uurtjes te ‘GirlyStuffen’. Het is dan best een uitdaging om een parkeerplek te vinden. Zoals de meeste Spaanse straatjes is de onze ook smal. Niet uit armoe, maar om de zon zoveel mogelijk te weren. Spanjaarden zitten er absoluut niet mee om hun flinke auto in Smart-plekje te wurmen. Nou.. ik wel.

Daarom rijd ik vaak door naar het parkeerterrein bij Iglesia San Blas. Ik noem ‘t de puzzelkerk omdat er in verschillende stijlen stukjes aangebouwd zijn. Op andere plekken is er doodleuk weer een deel afgebikt. Gisterochtend vond ik een uitstekend plekje in de schaduw. Niet in een recht parkeervak, maar schuin in een ‘puzzelhoekje’. Tevreden liep ik naar onze piso.

Een paar uur later was ik uitgewerkt en begon m’n maag te rammelen. Tijd om lekker te gaan lunchen op de boot. Vlak bij de auto drukte ik op het sleutelknopje om de deur te openen. Niks, noppes, nada… Getver! Maar, er is een trucje. Ik peuterde een sleuteltje uit de grote sleutel. Als je deze in het slot steekt, de deurhendel opent en dit ritueel herhaalt, springt ie van het slot.

Eerst maar ‘s proberen voordat ik Marc to the rescue zou roepen, dacht ik. Het sleuteltje verdween maar voor de helft in het sleutelgat. Ik snapte er geen barst van! Totdat ik op het dashboard een stapeltje fotokopieën zag liggen. Huh…? Da’s niet van mij. Ik heb mezelf ongelofelijk uitgelachen toen ik in de gaten kreeg dat ik aan de verkeerde auto stond te morrelen! Een grijze four wheel van een ander merk, nét zo schuin geparkeerd als de onze. Maar in het volgende hoekje van de puzzelkerk…