Thai Baht

Frank is er al dágen vol van… De bestelde Ford Pickup wordt eindelijk afgeleverd. Hij heeft geluisterd naar het advies om op donderdag om 9.00 uur op de stoep van de dealer te staan. Een tijdstip voor ‘good luck’ volgens de Boeddhistische omgeving. Ik ga mee. Stipt om 9 uur bewonderen we het glanzende, zwarte exemplaar. Echt, het is een plaatje!

Na het ondertekenen van alle formulieren, paperassen en meer geneuzel is het tijd om geld op tafel te leggen. Hij had besloten een deel cash te betalen en het grootste bedrag via z’n creditcard. Geen probleem, maar of ie wist dat er 3% commissie berekend werd. Nou, dat tikt aardig aan op een autoprijs.

We besluiten een ATM leeg te trekken. Maar na twee opnames van 25.000 baht is blijkbaar de daglimiet bereikt. We proberen nog een andere pinautomaat, maar die tuint er niet in. Daglimiet is daglimiet! Er zit niks anders op dan een bank te zoeken. Misschien bij de Makro aan de overkant? Met gevaar voor eigen leven steken we de vierbaansweg over. Nope, geen bankkantoortje…

Met een taxi-vrachtwagen taaien we af naar Big C. In deze shoppingmall is een bank, weet Frank. Maar ja, die gaat pas om half 11 open. De tijd doden met een goeie kop koffie lijkt ons de enige oplossing. Joehoe, het rolluik van de bank gaat open. Eindelijk kan hij voldoende cash opnemen. Niet dus… Omdat het om een beduidend bedrag gaat, willen ze toch echt het boekje zien wat hij kreeg bij aanschaf van de creditcard.

De %#^$!* vliegen ons de mond uit. Dat boekje ligt namelijk thuis, zo’n zes kilometer verderop. We overleggen. Frank stapt achterop bij een motortaxi en ik blijf in de mall. En tja, dan moet je de tijd zien door te brengen. Nou, dat is gelukt. Ik ben vier jurkjes rijker.

Uiteindelijk stappen we om half 12 de garage weer in. Niemand schijnt verbaasd te zijn over onze afwezigheid van ruim twee uur. Een luttele tien minuten later rijdt Frank het terrein af. Missie geslaagd!

21 juni 2014