smartlappen

In de stoffige straten van het backpack-walhalla Lonely Beach hoor je een mengelmoes van blues, rock & raggae uit de relaxte tentjes komen. Je begrijpt dat ik hier graag neerstrijk. Een perfecte combinatie met een ijskoud Singha biertje!

Het zijn vooral de rugzaktoeristen en hippie-achtige types die deze steengoeie muziek waarderen. De lokale bevolking heeft duidelijk een andere smaak. In elk winkeltje en café schalt het Thaise levenslied. Dat denk ik tenminste, aan het hoge Jan Smit gehalte te horen. Ik versta er natuurlijk geen barst van!

Je zou denken dat vooral oudjes dit muziekgenre waarderen. Echt niet! Ook jongelui hebben ’t naast Pink en Rihanna hoog in hun top 10. Vorige week nog zag ik ’s avonds een stoere Thaise adonis tegen zijn gepimpte auto hangen. Deuren open, Thais gekweel bulderde uit de subwoofers…

’s Ochtends zat ik rond 9.30 uur met een kop koffie op het rustige terras van het huis. En probeerde veel punten te scoren met Wordfeut. Een paar huizen verderop begon een feestje. Met luide Thaise smartlappen. En de repeatknop ingedrukt… Ik kon me niet meer concentreren op mijn spelletje met dramatisch lage scores tot gevolg.

‘ s Avonds streek ik met een smakelijke winecooler weer neer op het terras. The show still went on! Maar wat veel erger was, ze waren overgestapt op karaoke. Echt niet om aan te horen! We werden er lacherig van en besloten om brutaal ’s een kijkje te gaan nemen. Met z’n vieren doken we een poortje in en keken op een afstandje naar het feestgedruis. Een kaalgeschoren jongen, op het punt monnik te worden, was het stralende middelpunt.

We werden opgemerkt en met veel hartelijkheid de dansvloer op getrokken. Met een Thaise whisky in de hand danste ik op erbarmelijk gezongen smartlappen. Wat een leuke ervaring! Tja, ik kijk nu toch anders tegen deze muziek aan…

2 juli 2014