Frank stelt voor om het weekend in Bangkok door te brengen. En hij wil ‘mijn hotelletje’ wel eens zien. Joehoe! Ik heb ’t blijkbaar zó vaak over het Atlanta Hotel, dat zijn interesse is gewekt.

De eerste keer dat ik kennis maakte met dit etablissement viel mijn mond open van verbazing. In een onopvallend, doodlopend zijstraatje van de Sukhumvit vind je een nog onopvallender hotel. Eenmaal de voordeur door stap je de jaren ’50 binnen. Zwart/witte stenen vloer, donkerrode ronde bank centraal in de lounge. Bekende schrijvers komen hier graag, getuige de boeken met persoonlijke noot in de kasten. Het in 1956 gebouwde zwembad is nog in originele staat. Een deel van de charme bestaat uit het hier en daar missen van wat tegeltjes.

Ik ben een stamgast, word door ieder personeelslid hartelijk begroet. Als ik in Thailand ben, gebruik ik het Atlanta als uitvalsbasis. Handbagage mee, koffer achter de balie bij trips elswhere.

Bij aankomst is Frank, die toch aardig wat hotels gezien heeft, aardig onder de indruk van de entree. De hotelkamer valt ‘m vies tegen. Ook die is sinds 1952 niet gewijzigd. Maar, het restaurant daarentegen kan zijn goedkeuring wegdragen. De fifties stijl wordt gecombineerd met uitstekende maaltijden. Anong (71), die al ruim 35 jaar hier de scepter zwaait, omhelst me blij.

Omdat het hotel fel anti sekstoeristen is, wordt elke Thaise vrouw met argusogen bekeken. Als Frank en zijn vriendin Sang buiten gehoorafstand zijn, vuurt Anong een spervuur aan vragen op mij af. Waar komt ze vandaan, hoe oud is ze, welk werk doet ze? Ik antwoord braaf dat de 31-jarige Sang net buiten Bangkok woont en engineer is. Anong is nog niet helemaal overtuigd, zie ik…

Later die avond heb ik lekkere trek en bestel een snack bij haar. Ze heeft er nog ’s goed over nagedacht en Sang is okay, geeft ze toe. Maar dan krijg ik het te verduren… Ze ziet mijn iPad en vraagt of ik foto’s heb. De vragen vliegen om mijn oren. Of ik een boyfriend heb, hoe mijn huis eruit ziet. En mijn kinderen. Ze zit stijf naast me als ik trots alle foto’s laat zien. Oh, beautiful, handsome, suai!

Met haar arm om mijn middel verlaat ik het restaurant. We wensen elkaar een goede nachtrust toe. Morgen weer zo’n mooie dag, please!

26 mei 2014