back to the seventies

Relaxed wiebel ik in ‘mijn’ schommelstoel bij het zwembad. In korte broek met hemdje. Met iPad op schoot om m’n Solitaire-score te verbeteren. Naast mij staat een Sky, een flesje rode wijn met bubbelwater. Een glas wijn is in Thailand óf niet te pruimen óf peperduur. Vandaar.

Zo tegen elven wordt geopperd om naar een Seventies-tent te gaan. Of ik mee wil. Ja dus! De muziek uit mijn tienerjaren blijft leuk. Met een uitgestreken gezicht vraagt Frank of ik mijn pyjama aanhoud. Pfff… Mijn short lijkt daar in de verste verte niet op, maar even omkleden staat vanzelfsprekend op de agenda. In Bangkok had ik een geinig navyblue kanten jurkje gekocht. Even later stap ik omgekleed en uiterst tevreden met mezelf de slaapkamer uit.

Ik heb geen flauw idee wat te verwachten: een bedompt café, een mega disco? Het blijkt een flink etablissement aan de Sukhumvit te zijn. Voor de deur staat een zwarte oldtimer. En een man in zwart pak die uitnodigend de deur voor ons opent. Niks café, niks old fashioned disco. Het is een grote ruimte met chique leren zitjes. Op het podium speelt een bigband in witte seventies pakken met bling en ruches de één na de andere hit uit mijn jeugd. ’t Klinkt als muziek in mijn oren!

De drankenkaart wordt onder onze neuzen geschoven en bovenaan staat rode wijn. Voor een betaalbare prijs. Joehoe! Na twee weken Sky nip ik tevreden aan een écht wijntje.

Frank is opgegroeid met sixties, seventies en eighties muziek. Hij geniet ook zichtbaar. ‘Deze muziek is echt veel beter dan die house en techno uit mijn jeugd.’, zegt hij waarderend. Na een uurtje verlaten we de tent en speelt de achtkoppige band zonder blikken of blozen door voor de overgebleven vier bezoekers…

1 februari 2015