’t Is ondenkbaar om Bangkok over te slaan. Zonder het Atlanta hotel en de MBK is de vakantie niet compleet. Deze twee locaties hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht.
Reisgenoot Emmie en ik zeulen onze bagage de skytrain uit en hobbelen Sukhumvit Soi 2 in. Heel onopvallend, aan het einde van deze doodlopende straat vind je het Atlanta hotel. Eenmaal binnen straalt de jaren ’50 stijl je tegemoet. Blikken van herkenning, een hartelijk ‘Sawadi kha’, een welkomstdrankje…

We zijn nog niet uitgezeuld met onze tassen. Onze kamer is namelijk op D-level. Je raadt het al, de vierde verdieping. Zonder lift. Maar een papaya-shake bij het allereerst Thaise hotelzwembad maakt erg veel goed.

De volgende dag staat de MBK (Mah Boon Krong) op het programma. Yes, een héle dag shoppen! Geen ingewikkelde opgave in dit winkelcentrum met zeven verdiepingen. En uiteraard, we zijn goed geslaagd. We zeulen tassen vol de skytrain in… En weer naar Atlanta’s D-level.

Na al dat gesjouw hebben we een lekkere maaltijd met een ijskoud biertje verdiend, vinden we. Als we het restaurant binnenlopen, worden we in Anongs armen gesloten en krijgen we dikke klapzoenen. ‘Three, like Holland’, lacht ze. Deze frêle vrouw zwaait al veertig jaar de scepter in het restaurant. Met een flinke dosis humor.

De bestelde gerechten smaken uitstekend. Als Emmie voldaan haar bestek wil neerleggen, staat Anong onverwacht naast haar en wijst naar de sla en nootjes die nog eenzaam op het bord liggen. Ze maakt Emmie met strenge blik duidelijk dat het geen optie is om zo iets gezonds niet op te eten. Gedwee prikt Emmie de sla aan haar vork. De pindaatjes moeten met de laatste lepel dressing ook naar binnen gewerkt worden. Daarna ruimt Anong tevreden de tafel af.

Ondanks deze Bangkokse hoogtepunten is ’t na twee dagen weer de hoogste tijd om alle drukte en verkeerschaos achter ons te laten. De nachttrein naar Chiang Mai heeft twee bedjes met onze namen erop…

28 januari 201