Frank en Sang zijn net weer vertrokken naar het vasteland. Ze dropten mij bij de Ferry zodat ik een taxi naar Lonely Beach kon nemen. Stel je geen luxe Mercedes met airco voor, maar een open vrachtwagentje met in de lengte twee banken voor passagiers. We zitten met z’n twaalven dij aan dij.

Ik vind ’t leuk om mensen te kijken en neem het groepje in me op. Een iele militair, waar de baardgroei nog op gang moet komen. Een donkere Amerikaanse met prachtig gevlochten haar, een Russische backpacker. Tegenover me zit een jong stel, het meisje is mooi met haar hartvormige gezichtje. De lange jongen naast haar lijkt me 15 jaar en heeft een beugeltje met slotjes. Liefdevol strijkt hij een verwaaide haarlok uit haar gezicht. Ik mijmer ‘Zo, hij is lief voor z’n zusje!’, totdat ik bij allebei een trouwring om de vingers zie.

Het meisje daarnaast probeert met iedereen een praatje aan te knopen. Haar bolle toet is vriendelijk. Ze heeft alleen vanochtend een bijzondere combinatie uit de kast geplukt. Een felblauwe longsleeve met daarover een knalrood overgooiertje dat nét over haar stevige billen valt. Ze lijkt het zusje van Superman wel! Twee Thaise jongens raken elkaar terloops aan, fluisteren wat en kijken heel verliefd.

Telkens stapt een plukje passagiers uit en er is weer ruimte voor nieuwe reizigers. Vier jonge Chinezen stappen in. Met vier megagrote koffers en een opgeblazen zwemband met een diameter van ruim een meter. Gelukkig is een resort zo’n 700 meter verderop hun bestemming. Ik zie opluchting op de gezichten van de overige passagiers. Poeh… we hebben weer wat ruimte.

En nu zit nu op het terras van mijn cabin in het Sea Flower Resort. Het is 34 graden en volgens het weerbericht met een gevoelstemperatuur van 47 graden! Onder de bomen, in de schaduw met een watermelon shake binnen handbereik. Vlinders en tropische vogels fladderen af en toe voorbij. Wat een rust…

15 mei 2016